Er bestaat geen recht op abortus
door Gudrun Kugler
 
De Grote Kamer van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) behandelt momenteel een zaak die de Ierse grondwetsbepaling i.v.m. de bescherming van het ongeboren kind vanaf het ogenblik van de conceptie in gevaar brengt. Indien het Hof deze 25 jaar oude – door een volksreferendum bereikte – toevoeging aan de grondwet beoordeelt als niet verenigbaar met zijn opvatting van de mensenrechten, zou het daarmee een “recht op abortus” scheppen. Zo’n vonnis zou vergaande gevolgen hebben voor alle 47 leden van de Raad van Europa, vooral Polen, Malta en Ierland.

Laten we niet toegeven aan het dictaat van een kleine en radicale groep! Er bestaat geen recht op abortus:

Een “Recht op abortus” gaat in tegen de mensenrechten:
De mensenrechten zijn ondeelbaar en spreken elkaar niet tegen: geen mensenrecht kan tegen een ander mensenrecht ingaan. Het fundamenteelste van alle mensenrechten, het recht op leven, zou door een “recht op abortus” teniet gedaan worden.

Een “Recht op abortus” gaat in tegen de mens:
Een zwangere vrouw spreekt over “haar kind”, een gezin treurt om het ongewilde verlies van een ongeboren kind, een foetus kan van rechtswege het slachtoffer zijn van een misdaad – foeticide – maar ook de begunstigde van een verzekering, erfenis of van een vermogen zijn. Wie zou een “recht” op het doden van dit jongste lid van een menselijk gezin toelaten?

Een “Recht op abortus” gaat in tegen de gelijkheid:
De mensenrechten gelden voor iedereen gelijkwaardig, een “recht op abortus” zou een – ook al is het negatief – “privilege” zijn: klaarblijkelijk zijn hierbij “sommigen gelijker dan anderen”, namelijk zij die de “minder gelijken” aborteren.

Een “Recht op abortus” vernietigt de vrede:
De Algemene Verklaring van de Rechten van de Mens uit 1948 verklaart dat de “erkenning van de inherente waardigheid en van de gelijke en onvervreemdbare rechten van alle leden van de mensengemeenschap grondslag is voor de vrijheid, gerechtigheid en vrede in de wereld”: “Alle leden van de mensengemeenschap” sluit noodzakelijkerwijze ook de ongeborenen in. Al het andere is ideologische blindheid. Daarom vernietigt een “Recht op abortus” de vrede.

Een “Recht op abortus” vernietigt de rechtsstaat:
De mensenrechten moeten door de wet beschermd worden. Als het recht op leven niet beschermd wordt of indien zelfs gewoonweg het tegendeel ervan als een soort “recht” verankerd wordt, hoe kan het individu dan nog de staat of de internationale gemeenschap vertrouwen? De rechtsstaat verwordt hiermee tot willekeur, de persoonlijke integriteit wordt ondergeordend aan de politieke pragmatiek.

Daarom: wie voor een “Recht op abortus” ijvert, toont zijn niet-aanvaarding van en verachting voor de mensenrechten!


Hier nog enkele denkpistes voor het debat:

Hoe het in het politieke debat ook genoemd wordt: Abortus is het doden van een jonge mens met tenen, ellebogen, hartslag en een unieke vingerafdruk.

Om het even hoe snel de abortus mag plaatsvinden:  Hij kwetst de zielen van diegenen die erbij betrokken zijn. Wij maken ons zorgen om die zielen, de beoordeling ligt maar in Gods hand.

Het moet ons niet verwonderen, dat elke kritische bemerking over abortus op zoveel weerstand botste: We moeten bedenken, dat een steeds meer aangroeiend gedeelte van onze bevolking in de voorbije decennia op een of andere manier hierbij betrokken was. Het abortusdebat is een van de minst eerlijke debatten.

Neen, het is niet “uncool” om voor het leven te kiezen: In tegendeel, het getuigt van moed. Het is de weg naar de toekomst die applaus verdient!

Wij zoeken het geluk, als we eraan denken om het leven van een baby te beëindigen. Kiezen voor abortus is kiezen voor een schijnbaar goed, beter gezegd, voor het minste kwaad. Het leven van een kind beëindigen is een onomkeerbare beslissing. Als onze opvatting van wat “goed” is zou veranderen – wat in de loop van een leven ook vaak gebeurt – is er in dit geval geen weg terug. Het beste pro life-argument is dat van de betekenis van het leven: is alles maar een wedloop waarbij men de zakken van de anderen moet vullen? Waarom leven wij? Laat ons toch onze premissen in vraag stellen!


- - -

*Details (met dank aan het European Life Network voor deze samenvatting):
Internationale pro-abortusorganisaties doen een poging om abortus tot een algemeen mensenrecht te maken. Op dit ogenblik wordt een proces tegen Ierland gevoerd, waarvan de uitslag echter alle landen zal betreffen die het ongeboren kind beschermen.

De Ierse grondwet beschermt het recht op leven van de ongeborene en via dit proces bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens wilt men dit veranderen. Zou de klagende partij gelijk krijgen, zou dit gevolgen hebben voor meerdere Europese landen. De zaak, bekend onder de naam “A, B en C tegen Ierland” gaat uit van drie vrouwen, die door de Ierse Family Planning Association (IFPA) gepusht werden. Het IFPA maakt deel uit van International Planned Parenthood, de grootste abortusorganisatie ter wereld. Zo’n oordeel zou gelijkaardige gevolgen hebben als de Roe vs Wade case in de Verenigde Staten, de zaak die de nog restrictieve abortuswetten ondermijnde door een “Recht op Abortus” te postuleren.

De Ierse grondwet zegt “De staat erkent het recht op leven van de ongeborene en garandeert, rekening houdend met het recht op leven van de moeder, ook deze wettelijke bescherming en – in zoverre mogelijk – ook deze verdediging en omzetting.”

Tenslotte staat de Ierse grondwet zelf voor het gerecht en de principes van de democratie worden bedreigd. De beslissing van het EHRM zal alle leden van de Raad dwingen om hun wetten om te vormen, op de eerste plaats Polen en Malta, die beiden het recht op leven van de ongeborene erkennen.

Voor meer informatie: het ‘public hearing’ van 12 september  2009 (in het Engels): http://www.echr.coe.int/ECHR/EN/Header/Press/Multimedia/Webcasts+of+public+hearings/webcastEN_media?&p_url=20091209-1/en/ <http://www.echr.coe.int/ECHR/EN/Header/Press/Multimedia/Webcasts+of+public+hearings/webcastEN_media?&amp;p_url=20091209-1/en/>